Plaats om te genieten

Plaats om te genieten

maandag 13 juni 2016

Laatste vragen van de laatste trip

Bij Marchesi de Barolo word je met stijl ontvangen. Hier begrijpt men dat je als modale bewoner van de platte landen niet vergroeid bent met de wijn, maar dat je wel een intensief wijndrinker en wellicht ook wijnliefhebber kan zijn. Vraagstukken over hoe je in godsnaam in een botti geraakt door een klein deurtje of hoe een fles altijd gelijk gevuld kan worden, worden geduldig beantwoord. Of wil je het verschil weten tussen een sommelier en een oenoloog? Geen probleem. En met een kleine interventie van Franco mag de groep zelfs bij de persoonlijke kelder van de Markiezin (ja,ja, Marchesi dus). En na een rustpauze in een prachtige lentezon volgt de indrukwekkende tasting bij een sterrenmaal. Impressionant. Straks de afsluiter voor deze laatste groep met een diner van het Spigateam in Bofani. Een laatste maal voor de grote clash! België - Italië. Gespannen zenuwen, maar met elkaar respecterende supporters. Net zoals de Spiga-liefhebbers die er dit jaar bij waren, nog meer respect voor de chef en zijn team kregen. En een onvergetelijke reisherinnering er bovenop! Volg Franco's berichten om de plannen voor volgend jaar te kennen en je in te schrijven voor de cursussen beginners of gevorderden!

zondag 12 juni 2016

Hoeveel druiven voor één fles wijn?

Internetbronnen zijn het ongeveer eens met elkaar. Voor een courante fles wijn van 70 cl heb je ongeveer 1 kg druiven nodig. Hoeveel kg een wijnrank opbrengt is moeilijk aan te geven. Een oudere goed onderhouden, goed bemeste wijnrank brengt meer op dan een jonge rank. Eén vrijstaande tak heeft één tros en dus hangt het ook af van hoe de wijnbouwer beslist over de opbrengst per rank. Een algemene stelregel is dat voor één fles je zo één wijnrank nodig hebt.

Wie heeft angst van onweer?

Uiteraard de wijnboer! Vannacht gingen de hemelsluizen nog eens stevig open, gepaard gaand met hevige donders en bliksems. Spectaculair voor de achteloze toeschouwer veilig in zijn beschutte omgeving. Maar de wijnboer hoopt dat hagel uitblijft. Het is dus ook het eerste gespreksonderwerp als je hen ontmoet. Best niet zeggen dat je het mooi vond. Maar ook hevige regen kan aardig wat problemen opleveren. Zo kunnen de oppervlakte van de wijngaard of de toegangswegen wegspoelen of kunnen planten onherstelbare schade oplopen. Is daar dan geen techniek tegen opgewassen? We bespraken al het onweerkanon in Barbaresco en hier en daar zie je op kleinere aanplantingen pogingen om de wijngaard 'in te pakken'. Helaas brengt het weinig soelaas. De natuur blijft immers veel sterker dan de mens, maar geeft ook veel goeds aan de mens. Piëmontese wijn hoort daar zeker bij!

UNESCO-werelderfgoed

De streek waar de Spigagroep neerstreek is uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed. Dit zowel omwille van de culturele rijkdom als het unieke landschap. Cultureel wordt de bijzondere en traditionele benadering van het wijnmaken hiermee voor de toekomstige generaties bewaard. Niet dat dit een beletsel zou vormen voor de nieuwe ontwikkelingen, integendeel! Juist de modernisering die volgde op de eeuwenoude methodes wordt aangestipt als een bijzondere reden voor deze erkenning en bescherming.
Daarnaast is er het uitzonderlijke landschap, lappendeken van wijngaarden en truffelbossen. Een door de mens met respect beheerste natuur. Vanaf de belvedère in La Morra heb je er een fantastisch adembenemend uitzicht over. En steeds meer wandelaars ontdekken de uitgestippelde wandelwegen. Vanzelfsprekend dat dit niet verloren mag gaan.

woensdag 8 juni 2016

Over rupsvoertuigen en oorlogsgeweld bij Montaribaldi

Montaribaldi bezoeken blijft telkens een bijzondere gebeurtenis. Over de gastvrijheid van deze noeste wijnbouwers-eigenaars hadden we het al. Deze keer mochten we mee afdalen in de wijngaard om van heel dichtbij te zien waarrond het draait. Uiteraard voel je hier de terroir onder je voeten en kan je je iets voorstellen bij het wortelcomplex dat zich onder de rijen wijnstokken ontwikkeld zal hebben. Al 68 jaar produceert deze wijngaard zijn rijkdom. Dat dit kan, heeft veel te maken met de zorg voor de wijngaard en de bemesting in het bijzonder. Niets gaat daarbij verloren en zo wordt het snoeisel gecomposteerd en op de eigen wijngaard tussen de planten aangebracht. De jongste twijgjes zijn nog goed herkenbaar en met een handgreep laat de wijnboer de onderlagen zien. Tussen de wijnranken wordt nu hard gewerkt. We vroegen ons al af waarop al die verkeersverbodsborden met onderschrift 'eccetto cingolato' betrekking hebben. Hier wordt het duidelijk: overal zie je de rupsvoertuigjes hun maaiend werk doen. Tussen de rijen wijnranken groeit gras op de bemesting en dat wordt secuur kort gehouden. Meteen ook een grondige inspectie van de toestand van de wijngaard. Op de plant zelf is nu zowat het laatste bloemetje verdwenen en kan de druifvorming beginnen. Voor de wijnbouwer is het een cruciale periode. Nu mag er niets mislopen.
Montaribaldi wil daarbij geen enkel risico lopen en bij toeval waren we getuige van een wonderbaarlijke actie in dit verband. Vanuit de richting Spanje/Frankrijk kwamen donkere onweerswolken opzetten terwijl de degustatie op het panoramaterras volop aan de gang was. Een scherpe bliksemschicht tekende zich af aan de einder boven de heuveltoppen. Onze gastheer en gastvrouw uitten de vrees voor hagel die in aantocht is. Maar dan gebeurt het onverwachte! We bevonden ons plots in een waar oorlogstaferel. Overal vanuit de dalen en de wijngaarden op de heuvelruggen weerklonk kanongebulder. In vaste patronen werd het universum opgeschrikt door het ontploffen van obussen. Vele malen sterker dan wat wij in Vlaanderen wel eens horen in de buurt van een kriekengaard. Met grote verwondering vernamen we dat dit een gezamenlijk initiatief is van de Barbarescowijnbouwers. Zij proberen hiermee gericht het onweer en onheil te verdrijven. En tot onze nog grotere verbazing: met succes! Naar verluidt wordt deze methode als zeer efficiënt en noodzakelijk ervaren. Burenprotest hoor je niet. Misschien omdat zowat iedereen van wijnbouw rechtstreeks of onrechtstreeks leeft?

Welke namen dragen wijnflessen volgens hun inhoud?

dinsdag 7 juni 2016

It's slow foodtime

Fontanafredda is zoals reeds eerder gemeld mede de bakermat van de slow food-filosofie. Terug naar de basis, bewust werken met wat je omgeving biedt. De mensheid leerde de wereld kennen, maar vergat het respect voor de eigen habitat. Die vaststelling leidde tot het inzicht dat daarin dringend verandering moest komen. Respect voor de wereld begint bij jezelf. En dus moest er gekeken worden naar wat land en mens zelf voortbrachten. Al snel bleken principes meer dan theorie. Originele en principiële producenten vonden elkaar en konden het geiten-wollen-sokken-niveau overstijgen. Snel breidde het netwerk zich uit want zonder afzet is de cirkel niet rond. Spiga's chef  Franco ging zo onmiddellijk mee in deze nieuwe visie. Daardoor hebben u en ik al jarenlang het voorrecht om de zuiverste en originele gerechten te proeven die teruggaan naar de essentie. Eenvoud, seizoensgebonden, kwaliteit en passie (en natuurlijk kunde) gecombineerd maken dat elke Spiga-ervaring zo uniek blijft en ons kan doen dromen. Dromen en genieten, de oorspronkelijke missie van de stichters van slow food hier in de kelders van Fontananafredda. Fijn daarbij even aanwezig geweest te mogen zijn.